یخ

در پارچ

وقتي كه مأوا مي‫كند اين يخ

چرخي به شادي مي‫زند هر دم

بعضي عطشها را گوارا مي‫كند اين يخ.

 

شايد سه ليوان آب اگر از پارچ برداري

يخ همچنان يخ بودنش را مدعي باشد

و همچنان در زير شير آب غوغا مي‫كند اين يخ.

 

مي‫گويد: از لطف من است اين آب اگر اين‫گونه شاداب است

اصلاً وجود من دليل بودن آب است

كم كم خودش را سرنوشت آب معنا مي‫كند اين يخ.

 

اما سه ساعت بي‫خيالش شو

بگذار او را با تمام ادعاهايش

مي‫فهمد از اين پارچ امكان رهايي نيست

و حالتش تغيير پيدا مي‫كند اين يخ.

 

و ظهر

آرامشي يكدست دارد پارچ

انگار هرگز اتفاقي... هيچ آب از آب...

يخ مي‫رود در خواب

خود را شگفتا زود حاشا مي‫كند اين يخ.

منبع: ابن محمود